We zijn er opnieuw in geslaagd om onze blog veel te lang te verwaarlozen. Maar gelukkig hebben we een geldige reden: we staken de voorbije 2 weken al onze tijd in het plukken van druiven.
Nadat Tullia en Maarten ons verlieten hadden we een dag voorzien voor het zoeken naar een job, maar ongeveer 2 uur later was het al in kannen en kruiken. De volgende dag stonden we voor dag en dauw tussen de wijngaarden. Deze keer werden we niet betaald per uur maar per emmer. Het plukken van zoveel mogelijk druiven (voor Pinot Grigio, Sauvignon Blanc,..) in een zo kort mogelijke tijd was dus de boodschap. Ook al leek deze job in onze fantasie ( sun, fun, wine and money) misschien iets leuker dan het werkelijk was, toch viel het allemaal zeer goed mee. Hebben leuke mensen ontmoet uit Frankrijk, Australie, Cambodja en zelf Afghanistan. Na 2 weken knippen zijn we klaar om aan onze laatste trip te beginnen richting het westen. En gelukkig zijn onze vingers hierbij voltallig gebleven!
Het enige waar we ons nu nog zorgen over zouden kunnen maken is hoe we van Darwin naar Melbourne geraken (met van, bus of vliegtuig), omdat onze terugvlucht immers van hieruit vertrekt op 16 juni. En spijtig genoeg vliegt de tijd snel voorbij en is er nog zoveel te zien...
Eerste deel foto's:
zaterdag 10 maart 2012
zaterdag 18 februari 2012
Sydney to Melbourne
Schandalig eigenlijk, al meer dan een maand geleden dat we nog van ons hebben laten horen. Maar er is natuurlijk ook weer heel wat gebeurd waardoor het niet altijd gemakkelijk is te bloggen...
Laten we beginnen waar we geeindigd waren.
woensdag 11 januari 2012
New Zealand III Final
Zo, dit is onze laatste dag in Nieuw Zeeland en dus ook een
goed moment om onze blog aan te vullen aangezien er weer veel gezien en gebeurd
is...
maandag 2 januari 2012
New Zealand II
Eindelijk weer eens tijd om de blog aan te vullen en jullie
op de hoogte te houden over het reilen en zeilen hier in Nieuw Zeeland.
Omdat we de auto 29 december in Auckland moesten afgeven
zijn we vrij snel van het zuiden van het zuideiland naar het noorden gereden.
Een leuke tussenstop was Hanmer Springs, een dorpje dat zijn naam en toerisme
te danken heeft aan zijn enorm spa-complex. Dat konden we natuurlijk niet aan
ons laten voorbij gaan, dus zijn we een voormiddag gaan chillen in warme waters
en voor de kleinste onder ons een mega coole waterglijbaan...
Helemaal herboren en opgeladen zijn we doorgereden naar de
Abel Tasman regio. Hier hebben we ons opnieuw gewaagd aan een wandeling. De
wandeling die 6 uur heeft geduurd trakteerde ons op super mooie uitzichten,
stranden en pijnlijke blaren. Na Nelson
zelf bezocht te hebben zijn we naar Havelock gereden. Hier hebben we kerstavond
doorgebracht, met een bed (eindelijk!), een heerlijk zelfgemaakt kerstdiner en
een santa-poes (die nadien nog stiekem bij ons in bed is gekropen en er
vervolgens weer is uitgesmeten). Omdat we natuurlijk weer veel te veel eten
hadden gekocht konden we op kerstdag genieten van een heerlijke pic-nic op het
strand van Anakiwa onder een zalige warme zon.
Op 26 december om 19u namen we de ferry van Picton
(zuideiland) naar Wellington (noordeiland). Na een overzet van 3 uur kwamen we
toe in Wellington, waar we meteen het donkerste en minst drukke straatje
inreden om te overnachten in de auto. De dag nadien hebben we de tijd genomen
om Wellington zelf te bezoeken, inclusief het Te Papa museum. Dit museum is een
interactief museum over de geschiedenis, fauna en flora, toerisme,
natuurrampen,... van Nieuw Zeeland. Super dus!
Na een dag rijden hebben we onze auto ingeleverd en
gewisseld voor een andere auto (zonder slaapfunctie, maar met tent). Omdat we
deze auto slechts voor 10 dagen huren en nadien nog 4 dagen hebben zonder auto
hebben we beslist om Auckland later te bezoeken en meteen door te rijden naar
Thames (Coromandel Region). Dit was ook de eerste dag na ongeveer een hele
periode mooi en warm weer dat het begon te regen voor 4 dagen (non-stop!). De
Coromandel regio is prachtig, maar door het slechte weer hebben we er niet
zoveel van kunnen genieten en hebben we spijtig genoeg enkele dingen moeten
missen (Cathedral cove en Hot water beach).
Oudejaar hebben we gevierd in Raglan, een dorpje
wereldberoemd voor zijn surfgelegenheden. Ook hier was de regen een spelbreker.
Gelukkig hing er op de camping een leuke sfeer, konden we koken in een droge
keuken en konden we genieten van een sauna... Ook leuk: bij de avondwandeling
naar het strand werd de weg verlicht door “glowworms”. Prachtig en
surrealistisch! De dure Glowworm Caves moeten we dus niet meer gaan bezoeken en
zo hebben we alweer dollars uitgespaard.
Ondertussen zijn we Pureora Forest Park voorbij en
verblijven we nu in National Park. Dit ligt op enkele kilometers van Tongariro
National Park (remember Mordor, Lord of
the Rings?) waar we morgen opnieuw de “trampers” gaan uithangen, hopelijk deze
keer zonder blaren als gevolg...
donderdag 22 december 2011
New Zealand I
Toen we van het vliegtuig stapten in Christchurch werden we
meteen met onze neus op de feiten gedrukt: we waren allesbehalve voorbereid op
NZ. Teenslippers en t-shirts waren helemaal niet geschikt voor het weer dat te
vergelijken valt met een Belgische winter...
De volgende dag trokken we onze warmste kledij aan om in ons
Spaceship (Toyota met bed en gaskooker) Christchurch te verkennen. We waren
onder de indruk van de stad die bijna 10 maanden geleden getroffen werd door
enorme aardbevingen. Het stadscentrum was volledig afgesloten en zoveel maanden
later was het nog voelbaar dat zich hier een drama had afgespeeld. Er waren
ingestorte gebouwen, winkels waarbij alles de grond op lag,... Toch was het
duidelijk dat het leven verder gaat, zo maakten winkeliers van containers
gezellige boutiques.
Wanneer we vervolgens een eerste keer op zoek gingen naar 1
van de verschillende gratis DOC-kampplaatsen zagen we meteen hoe prachtig en
veelzijdig de natuur hier is. Gelukkig kan het hier niet alleen koud zijn,
enkele uren later kan de zon branden op je huid. Wat geplons in een
kristalhelder riviertje werd onderbroken door gekrijs door Roxane. Haar dikke
teen leek een smakelijk tussendoortje voor een pikzwarte aal van ongeveer
30cm...Gelukkig viel de schade heel goed mee en konden we vervolgens van
Amberley naar de westkust trekken via de Arthurs Pass. Het uitzicht op de
bergen was schitterend en de kleine dorpjes gezellig. Een perfecte gelegenheid
om onze stapschoenen aan te trekken. Maar het kan blijkbaar spectaculairder in
NZ, want de volgende dag bezochten we de Fox en Franz Josef Gletsjers.
Aangezien we ons Spaceship tegen 29 december moeten
binnenbrengen in Auckland ($ interessante relocation deal) gingen we verder
richting Wanaka. Zowel Wanaka (mini versie van Queenstown) als Queenstown zijn
beide leuke en gezellige stadjes aan een enorm meer. Het zonnetje scheen die
dag dus dat maakte het nog beter!
Te Anau, de volgende stop, was het laatste dorpje op de
(lange) weg richting Milford Sound.Het dorpje zelf hebben we terzijde gelaten
aangezien we ons zo vroeg mogelijk wilden wagen aan de weg naar “het paradijs”
(Milford Sound). De boekjes en de informatiebrochures liegen niet wanneer ze
zeggen dat de rit richting Milford Sound adembenemend mooi is. In Milford Sound
zelf hebben we de boot genomen omdat je zo de Fjorden het best ervaart. Omdat
er geen woorden zijn om te beschrijven hoe mooi het was, laten we jullie
meegenieten via de foto’s.
Vliegensvlug met ons Spaceship naar het noorden getrokken om
ook hier nog wat de toeristen uit te hangen en te genieten van al wat het
noorden ons te bieden heeft.
zaterdag 10 december 2011
maandag 5 december 2011
East Coast III
Het is alweer meer dan 2 weken geleden en dus dringend tijd
om onze blog up te daten..
Na Rainbow Beach zijn we naar Tin Can Bay gereden. Hier kan
je ’s ochtends vroeg wilde (maar ondertussen al heel gewoon aan al dat
mensenvolk) dolfijnen voederen. En.. dat moesten wij dus natuurlijk ook eens
gedaan hebben! Gympie was onze volgende korte stop, aangezien we hier in het
postkantoor onze REGO-sticker hadden naar laten opsturen. Vanaf nu rijden we
eindelijk ‘legaal’ op de Australische wegen!
Onderweg naar Brisbane zijn we nog gestopt in Noosa (het
Saint Tropez van Australie), Yandina (een boerengat) en Beerwah (waar
familieruzies op rustige campplaatsen normaal zijn). In Brisbane zijn we 2
dagen en 1 nacht gebleven. Overnachten op de parking van een jeugdherberg is
een goede manier om gratis te overnachten in een stad... Na bijna 2 maanden geen
grote stad meer te hebben gezien deed het ons beide deugd in Brisbane te zijn.
Wel moesten we opnieuw wennen aan het verkeer en de drukte van een stad.
Vervolgens zijn we vanuit Brisbane doorgereden naar Surfers
Paradise. Dat wat een aangenaam strandstadje had kunnen zijn werd overschaduwd
door dronken, uitbundige en luidruchtige tieners. Hadden we maar geluisterd
naar de wijze raad van het oud vrouwtje in het informatiecentrum die ons
waarschuwde voor de drukte van “schoolies-week”. Dit is de 1e week
van de grote vakantie waar alle afgestudeerde jongeren badsteden doen lijken op
Lloret Del Mar. Maar we hebben het overleefd!
De volgende tussenstop was Springbrook, het tegengestelde
van wat we de voorbije dagen hadden gezien. Namelijk een prachtige groene
natuur ongeveer 30km in het binnenland met watervallen en “scenic drives”. Een
streling voor het oog!
De volgende dag zijn we over de grens gereden (van
Queensland naar New South Wales) richting Byron Bay, waar onze Belgische
croc-vriend aan het werk is. Na 2 leuke dagen vol Eddy Wally en Sammy Thange
imitaties (binnenpretje) moesten we afscheid nemen van Bruno en onze trip
richting Sydney verder zetten.
1 December 2011, de dag dat ik voor het eerst mijn
verjaardag in de zomer kon vieren werd uiteindelijk opnieuw een koude en natte
dag... Maar niet getreurd, de koala’s in het koalaziekenhuis, de zelfgemaakte
tapas, de warme (!) douche en de rustige nacht op de camping “made my day”. En
natuurlijk was dit een super verjaardag omdat ik hem kon doorbrengen in
Australie met Niels!
Tenslotte nog enkele handige tips:
1.
Niet betalen voor een camping in een Nationaal
Park (lees vroeg opstaan en voor de rangers komen wegwezen) heeft zo zijn
voordelen. Ten eerste, alweer dollars gespaard en ten tweede, wilde dolfijnen
spotten tijdens het ochtendloopje op het strand!
2.
Laat nooit de deuren van je auto te lang open of
je wordt wakker naast een grote en enge spin (ja, groter en enger als de
spinnen in Belgie). Zie foto op Facebook.
3.
Newcastle is zoals de naam al doet vermoeden,
niet “echt” een Australisch stadje. Raar om precies even in Engeland te zijn...
4.
Als het in Sydney in december even warm is als
in Belgie klopt er duidelijk iets niet. Met 18 graden is de start van de zomer
in Sydney al meer dan 50 jaar niet meer zo koud geweest.
We zijn nu ter hoogte van Sydney, meer bepaald in Manly, om
ons klaar te maken voor een nieuw avontuur in Nieuw-Zeeland.
Groetjes en tot snel!
zaterdag 19 november 2011
East Coast II
15 november 2011: Onze eerste keer gesurft. In Agnes Water
kan je surflessen volgen voor 17 $ per persoon en je bent de hele voormiddag
bezig, dus eigenlijk is dit spotgoedkoop. Zowel Niels als ik vonden het super
en zelfs nadat we al enkele liters zout water binnen hadden slaagden we erin om
een paar keer ons ‘board’ te staan.. In volle overtuiging dat er een groot
surftalent in ons verschuild zat, zijn we de volgende dag dus een surfplank
gaan huren om nog een beetje zelf te oefenen. De tweede en derde keer surfen
bracht ons terug met beide voeten op de grond (letterlijk en figuurlijk).
Onze “Van” brengt ons nog steeds naar waar we willen, hoewel
hij niet altijd van de 1e keer (en soms 2e keer) wilt starten. Ook de frigo is
al aan een tweede leven begonnen na het vervangen van enkele onderdelen...
Desondanks zetten we onze trip naar richting Sydney gewoon door.
Niels zijn verjaardag hebben we in Hervey Bay gevierd. Voor
de verandering en natuurlijk voor het comfort (Niels wordt maar 1x 24 jaar)
hebben we geslapen op een camping. Verjaardagsavondmaal: steak met pepersaus op
de BBQ met gebakken patatjes (ter vervanging van de belgische frietjes) en de
nodige alcohol dat heel snel gevoeld werd aangezien het even geleden was (lees:
alcohol is hier duur!).
Tenslotte wil Niels ook via deze weg iedereen bedanken voor
de verjaardagswensen!
Tot binnenkort...
woensdag 9 november 2011
East Coast I
We zijn 5 dagen geleden aan onze "East Coast-trip" begonnen met bestemming Sydney. Ondertussen zijn we in Townsville beland. We hebben al verschillende mooie plekjes gezien: Babinda Boulders, Mission Beach, Balgal Beach, Townsville. Foto's vind je in onderstaande links zodat jullie kunnen meegenieten!
Groeten Niels en Roxane
donderdag 3 november 2011
Cairns part II
Na de Crocodile Trophy werd het tijd om werk te maken van de
aankoop van onze Van. Ondanks enkele moeilijkheden om geld op onze australische
rekening te zetten, is het door middel van wat hulp uit Belgie (dank u mama
Niels) toch gelukt. Ons huisje (auto) is nu zo goed als volledig in orde en
klaar om met ons Australie te verkennen. De Van kwam al goed van pas om samen
met Sam en Sander croco’s te gaan spotten en hun uiteindelijk aan de luchthaven
af te zetten. Het gaat weer even wennen worden om niet meer met 4 te zijn...
Crocodile trophy deel 2
Zoals velen ondertussen al weten zijn Sander en Sam er in
geslaagd om de Crocodile Trophy uit te rijden en daar bovenop behaalden ze de 30ste en 31ste plaats in
het eindklassement.
Door de aanhoudende regen werd stage 4 gewijzigd en konden
we ter plaatse blijven in Irvinbank. Het werd een rit met 3 plaatselijke rondes
van 28km. ’s Avonds konden we terecht in de (enige) pub van het dorpje waar het
hele dorp zich verzamelde (inclusief live-band) om lekker gezellig te doen. De
vijfde rit eindigde op een prachtige lokatie aan Mount Mulligan. Dit is ook de
plaats waar Niels en ik, tijdens het afbreken van de tenten, onze eerste
kangoeroo hebben gespot in the wild.
Dag 6 moesten de renners 189km afzien op
hun fiets in een maximum temperatuur van 43 graden celsuis. Ook wij (de staff) moesten
lange uren in onze truck doorbrengen, aangezien de wegen geen wegen waren en 50
km/h meer regel was dan uitzondering. De
aankomst bevond zich in the middle of nowhere aan een rivier. We zagen dus
regelmatig renners een boompje zoeken, gewapend met een witte rol papier. De volgende ochtend werd nogmaals bewezen hoe slecht de organisatie van
de crocodile trophy soms verliep toen we met 4 een kampplaats van 200 man moesten
afbreken onder de brandende zon. Na 5 uur slavenarbeid konden we eindelijk
vertrekken naar de finish van de 7e rit, namelijk in Laura.
Aangezien we pas tegen het avondeten aankwamen vernamen we pas achteraf dat
Peppie en Kokkie weer zeer goed hadden gepresteerd. De volgende dag zaten de
kilometers van hun lange rit toch nog in de benen...
In Kalpowar (finish 8e
rit) ontmoetten we onze eerste slang in het wild. Toen we gehoord hadden dat er
zich een slang in het toilet van de kampplaats bevond, besloten we met 4 belgen
eens een kijkje te gaan nemen. De oudste van de bende was niet onmiddellijk
onder de indruk en kwam op het briliante idee om de slang te porren. Toen de
slang zijn kop uit het toilet stak was dit voor de dappere(?) belg een signaal
om de slang nog verder te provoceren. Het gevolg was dat de slang uit het
toilet sprong in de richting van de drie mannen die zich in het kleine wc-hokje
bevonden. Ik (Roxane), die achter hun stond, heb nog nooit 3 mannen zo hoog
horen gillen en het “survival of the fittest” principe weten toe te passen...
In
de negende en zwaarste rit van de crocodile trophy wisten sam en sander weer
stand te houden. Vervolgens konden ze in de laatste rit richting cooktown nog
eens alles geven en slaagden ze erin om bijna de hele dag bij de kopgroep te
volgen. Na een knappe 22ste en 23ste plaats konden ze
eindelijk van het adembenemende uitzicht van Cooktown genieten.
zaterdag 22 oktober 2011
Crocodile trophy deel 1
Het regende pijpenstelen in de nacht voor de start van de
crocodile trophy. Gelukkig lagen we toen
nog in een kingsize bed in ons hotel. Aangezien het bleef regenen, werd het een natte start van de crocodile
trophy. In rit 1 reden de renners van Cairns naar Lake Tinaroo over een afstand
van 106 km. Het regende regelmatig zodat de eerste rit onmiddellijk zwaar was.
Ook voor de crew was het afzien voor de opbouw van keuken, tentenkamp
enzovoort. Aangezien de jeep van de origanisator vast kwam te zitten door de
regen, werd de race gedurende 90 minuten stilgelegd. Door de zware omstandigheden werd de rest van
de rit geneutraliseerd en werd voor een veiliger en minder zwaar parcours
gekozen. Na een natte nacht duurde het op dag 2 niet lang voor de regen opnieuw
kwam opzettten. Ondertussen was het
zwoegen bij de afbraak van de kletsnatte tenten, die vervolgens in het
regenwoud moesten worden opgesteld. Nog voor we aankwamen stond het
kampeerterrein onder water. De renners moesten regen en wind trotseren, het
leken wel Belgische toestanden. Helemaal
uitgeregend eindigden Sam en Sander tesamen bij de eerste 40 renners. ’s Avonds
was het nog gezellig onder de Belgen ondanks de rukwinden en regenvlagen.
Aangezien de combinatie van het fietsen en het kamperen in deze omstandigheden
niet lang meer vol te houden was, werd rit 3 gewijzigd. De renners reden
voornamelijk via een snelweg richting Irvinebank. In dit kleine dorpje kunnen
we eindelijk binnen slapen en hield het na 2 dagen op met regenen. Sam en
Sander staan na rit 3 op de 35 en 36e plaats in het algemene
klassement. Als vierde rit werd gekozen
voor 3 plaatselijke ronden van 28km in Irvinebank.
De rest volgt later of op www.croc.at
donderdag 13 oktober 2011
First week in Cairns
Onze eerste week in Cairns zit er al bijna op.
We zitten nog altijd in dezelfde hostel en hebben hier nog tot zaterdag geboekt.
Zondag verhuizen we vervolgens naar een hotel dat de organisatie van de Crocodile trophy voor ons heeft geboekt. De Crocodile trophy- deelnemers Sam en Sander (aka Peppie en Kokkie) zijn gisteren aangekomen. Die zijn nog wat aan het bekomen van hun jet-lag, ondanks de initiele stoere praat "Een jet-lag das voor ouw minsjen".
We hebben de voorbije dagen wat voorbereidend werk gedaan: 'van' gezocht (eentje op het oog), Australische bankrekening geopend (dat gaat er hier anders aan toe dan in een dexia-kantoor ;-), wat excursies opgezocht en staan op het punt om een klein laptopje te kopen.
Naast de vele uurtjes luieren en zweten in de zon, hebben we toch al eens onze stapschoenen aangetrokken en op verkenning gegaan. Het voetballen in het park met een stuk of 8 verschillende nationaliteiten, leverden mij voeten op die langs alle kanten open liggen. Dus kwamen Rox haar EHBO-kunsten al onmiddellijk van pas. De zon (max 34 C) doet hier zo hard zijn best dat onze ruggen toch een ietsiepietsie rood zagen. Foto's van het toeristische centrum van Cairns en van de 'Botanic Gardens' volgen vanavond. De volgende dagen willen we nog wat leuks in Cairns bezichtigen en vervolgens staat het avontuur van de Crocodile trophy ons op te wachten!
PICS:
We zitten nog altijd in dezelfde hostel en hebben hier nog tot zaterdag geboekt.
Zondag verhuizen we vervolgens naar een hotel dat de organisatie van de Crocodile trophy voor ons heeft geboekt. De Crocodile trophy- deelnemers Sam en Sander (aka Peppie en Kokkie) zijn gisteren aangekomen. Die zijn nog wat aan het bekomen van hun jet-lag, ondanks de initiele stoere praat "Een jet-lag das voor ouw minsjen".
We hebben de voorbije dagen wat voorbereidend werk gedaan: 'van' gezocht (eentje op het oog), Australische bankrekening geopend (dat gaat er hier anders aan toe dan in een dexia-kantoor ;-), wat excursies opgezocht en staan op het punt om een klein laptopje te kopen.
Naast de vele uurtjes luieren en zweten in de zon, hebben we toch al eens onze stapschoenen aangetrokken en op verkenning gegaan. Het voetballen in het park met een stuk of 8 verschillende nationaliteiten, leverden mij voeten op die langs alle kanten open liggen. Dus kwamen Rox haar EHBO-kunsten al onmiddellijk van pas. De zon (max 34 C) doet hier zo hard zijn best dat onze ruggen toch een ietsiepietsie rood zagen. Foto's van het toeristische centrum van Cairns en van de 'Botanic Gardens' volgen vanavond. De volgende dagen willen we nog wat leuks in Cairns bezichtigen en vervolgens staat het avontuur van de Crocodile trophy ons op te wachten!
PICS:
vrijdag 7 oktober 2011
Aangekomen in Australie!
Aangekomen in Australie.
Na een vlucht van een uurtje naar Londen, bijna 13u naar Singapore, 5uur naar Darwin zijn we enekele uurtjes later eindelijk toegekomen in Cairns. Gelukkig verliep alles vlot bij de beruchte "Boarder-Control", het was een schattige beige labrador die iedereen kwam besnuffelen en daarbij af en toe wegliep om wat te spelen in de luchthaven.
Drie minuten nadat we de controle waren gepasseerd, zaten we al op een busje naar het centrum van Cairns met al onze bagage. De eigenaar van de eerste jeugdherbergm,waar we gingen informeren naar een 2-persoonskamer, was zo vriendelijk om onmiddellijk enkele andere hostels op te bellen aangezien de zijne vol zat. Direct al mogen genieten van de Australisch gastvrijheid! Ons kamertje is dik in orde...
Net lekker gekookt en gaan het nachtleven van Cairns pas morgen ontdekken want we hebben toch nog een tikkeltje last van een de befaamde "jetlag". Op onderstaande foto's zie je hoe we deze hebben proberen te verwerken...life can be tough!
Na een vlucht van een uurtje naar Londen, bijna 13u naar Singapore, 5uur naar Darwin zijn we enekele uurtjes later eindelijk toegekomen in Cairns. Gelukkig verliep alles vlot bij de beruchte "Boarder-Control", het was een schattige beige labrador die iedereen kwam besnuffelen en daarbij af en toe wegliep om wat te spelen in de luchthaven.
Drie minuten nadat we de controle waren gepasseerd, zaten we al op een busje naar het centrum van Cairns met al onze bagage. De eigenaar van de eerste jeugdherbergm,waar we gingen informeren naar een 2-persoonskamer, was zo vriendelijk om onmiddellijk enkele andere hostels op te bellen aangezien de zijne vol zat. Direct al mogen genieten van de Australisch gastvrijheid! Ons kamertje is dik in orde...
Net lekker gekookt en gaan het nachtleven van Cairns pas morgen ontdekken want we hebben toch nog een tikkeltje last van een de befaamde "jetlag". Op onderstaande foto's zie je hoe we deze hebben proberen te verwerken...life can be tough!
donderdag 6 oktober 2011
Tussenlanding Singapore
Eindelijk met onze twee voeten op de grond in Singapore na een vlucht van 12 uur!
Roxane moet nog even bekomen, maar we hebben nog 4 uur recup-tijd voor we naar Australie vertrekken..
De ontspanningsmogelijkheden (films, muziek, tv,...) zorgden ervoor dat de lange vlucht nog snel vooruit is gegaan. Met uitzondering van het laatste uurtje waarbij het ontbijt en de zure geur van Rox haar buur (andere buur wel te verstaan!!!!) haar parten begonnen te spelen. Hier regent het pijpenstelen dus gaan eens kijken wat de local shops te bieden hebben.
See you soon!
Roxane moet nog even bekomen, maar we hebben nog 4 uur recup-tijd voor we naar Australie vertrekken..
De ontspanningsmogelijkheden (films, muziek, tv,...) zorgden ervoor dat de lange vlucht nog snel vooruit is gegaan. Met uitzondering van het laatste uurtje waarbij het ontbijt en de zure geur van Rox haar buur (andere buur wel te verstaan!!!!) haar parten begonnen te spelen. Hier regent het pijpenstelen dus gaan eens kijken wat de local shops te bieden hebben.
See you soon!
Abonneren op:
Posts (Atom)