Door de aanhoudende regen werd stage 4 gewijzigd en konden
we ter plaatse blijven in Irvinbank. Het werd een rit met 3 plaatselijke rondes
van 28km. ’s Avonds konden we terecht in de (enige) pub van het dorpje waar het
hele dorp zich verzamelde (inclusief live-band) om lekker gezellig te doen. De
vijfde rit eindigde op een prachtige lokatie aan Mount Mulligan. Dit is ook de
plaats waar Niels en ik, tijdens het afbreken van de tenten, onze eerste
kangoeroo hebben gespot in the wild.
Dag 6 moesten de renners 189km afzien op
hun fiets in een maximum temperatuur van 43 graden celsuis. Ook wij (de staff) moesten
lange uren in onze truck doorbrengen, aangezien de wegen geen wegen waren en 50
km/h meer regel was dan uitzondering. De
aankomst bevond zich in the middle of nowhere aan een rivier. We zagen dus
regelmatig renners een boompje zoeken, gewapend met een witte rol papier. De volgende ochtend werd nogmaals bewezen hoe slecht de organisatie van
de crocodile trophy soms verliep toen we met 4 een kampplaats van 200 man moesten
afbreken onder de brandende zon. Na 5 uur slavenarbeid konden we eindelijk
vertrekken naar de finish van de 7e rit, namelijk in Laura.
Aangezien we pas tegen het avondeten aankwamen vernamen we pas achteraf dat
Peppie en Kokkie weer zeer goed hadden gepresteerd. De volgende dag zaten de
kilometers van hun lange rit toch nog in de benen...
In Kalpowar (finish 8e
rit) ontmoetten we onze eerste slang in het wild. Toen we gehoord hadden dat er
zich een slang in het toilet van de kampplaats bevond, besloten we met 4 belgen
eens een kijkje te gaan nemen. De oudste van de bende was niet onmiddellijk
onder de indruk en kwam op het briliante idee om de slang te porren. Toen de
slang zijn kop uit het toilet stak was dit voor de dappere(?) belg een signaal
om de slang nog verder te provoceren. Het gevolg was dat de slang uit het
toilet sprong in de richting van de drie mannen die zich in het kleine wc-hokje
bevonden. Ik (Roxane), die achter hun stond, heb nog nooit 3 mannen zo hoog
horen gillen en het “survival of the fittest” principe weten toe te passen...
In
de negende en zwaarste rit van de crocodile trophy wisten sam en sander weer
stand te houden. Vervolgens konden ze in de laatste rit richting cooktown nog
eens alles geven en slaagden ze erin om bijna de hele dag bij de kopgroep te
volgen. Na een knappe 22ste en 23ste plaats konden ze
eindelijk van het adembenemende uitzicht van Cooktown genieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten