New Zealand I

Toen we van het vliegtuig stapten in Christchurch werden we meteen met onze neus op de feiten gedrukt: we waren allesbehalve voorbereid op NZ. Teenslippers en t-shirts waren helemaal niet geschikt voor het weer dat te vergelijken valt met een Belgische winter...

De volgende dag trokken we onze warmste kledij aan om in ons Spaceship (Toyota met bed en gaskooker) Christchurch te verkennen. We waren onder de indruk van de stad die bijna 10 maanden geleden getroffen werd door enorme aardbevingen. Het stadscentrum was volledig afgesloten en zoveel maanden later was het nog voelbaar dat zich hier een drama had afgespeeld. Er waren ingestorte gebouwen, winkels waarbij alles de grond op lag,... Toch was het duidelijk dat het leven verder gaat, zo maakten winkeliers van containers gezellige boutiques.

Wanneer we vervolgens een eerste keer op zoek gingen naar 1 van de verschillende gratis DOC-kampplaatsen zagen we meteen hoe prachtig en veelzijdig de natuur hier is. Gelukkig kan het hier niet alleen koud zijn, enkele uren later kan de zon branden op je huid. Wat geplons in een kristalhelder riviertje werd onderbroken door gekrijs door Roxane. Haar dikke teen leek een smakelijk tussendoortje voor een pikzwarte aal van ongeveer 30cm...Gelukkig viel de schade heel goed mee en konden we vervolgens van Amberley naar de westkust trekken via de Arthurs Pass. Het uitzicht op de bergen was schitterend en de kleine dorpjes gezellig. Een perfecte gelegenheid om onze stapschoenen aan te trekken. Maar het kan blijkbaar spectaculairder in NZ, want de volgende dag bezochten we de Fox en Franz Josef Gletsjers.

Aangezien we ons Spaceship tegen 29 december moeten binnenbrengen in Auckland ($ interessante relocation deal) gingen we verder richting Wanaka. Zowel Wanaka (mini versie van Queenstown) als Queenstown zijn beide leuke en gezellige stadjes aan een enorm meer. Het zonnetje scheen die dag dus dat maakte het nog beter!

Te Anau, de volgende stop, was het laatste dorpje op de (lange) weg richting Milford Sound.Het dorpje zelf hebben we terzijde gelaten aangezien we ons zo vroeg mogelijk wilden wagen aan de weg naar “het paradijs” (Milford Sound). De boekjes en de informatiebrochures liegen niet wanneer ze zeggen dat de rit richting Milford Sound adembenemend mooi is. In Milford Sound zelf hebben we de boot genomen omdat je zo de Fjorden het best ervaart. Omdat er geen woorden zijn om te beschrijven hoe mooi het was, laten we jullie meegenieten via de foto’s.

Vliegensvlug met ons Spaceship naar het noorden getrokken om ook hier nog wat de toeristen uit te hangen en te genieten van al wat het noorden ons te bieden heeft.

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.2643865410188.135432.1062190759&type=1&l=6f40c2c6c4

Foto's

Laatste foto's van Australia voor ons vertrek naar Nieuw-Zeeland..

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.2438811243962.132248.1062190759&type=1&l=84c5a1df66

 

East Coast III

Het is alweer meer dan 2 weken geleden en dus dringend tijd om onze blog up te daten..

Na Rainbow Beach zijn we naar Tin Can Bay gereden. Hier kan je ’s ochtends vroeg wilde (maar ondertussen al heel gewoon aan al dat mensenvolk) dolfijnen voederen. En.. dat moesten wij dus natuurlijk ook eens gedaan hebben! Gympie was onze volgende korte stop, aangezien we hier in het postkantoor onze REGO-sticker hadden naar laten opsturen. Vanaf nu rijden we eindelijk ‘legaal’ op de Australische wegen!

Onderweg naar Brisbane zijn we nog gestopt in Noosa (het Saint Tropez van Australie), Yandina (een boerengat) en Beerwah (waar familieruzies op rustige campplaatsen normaal zijn). In Brisbane zijn we 2 dagen en 1 nacht gebleven. Overnachten op de parking van een jeugdherberg is een goede manier om gratis te overnachten in een stad... Na bijna 2 maanden geen grote stad meer te hebben gezien deed het ons beide deugd in Brisbane te zijn. Wel moesten we opnieuw wennen aan het verkeer en de drukte van een stad.

Vervolgens zijn we vanuit Brisbane doorgereden naar Surfers Paradise. Dat wat een aangenaam strandstadje had kunnen zijn werd overschaduwd door dronken, uitbundige en luidruchtige tieners. Hadden we maar geluisterd naar de wijze raad van het oud vrouwtje in het informatiecentrum die ons waarschuwde voor de drukte van “schoolies-week”. Dit is de 1^e week van de grote vakantie waar alle afgestudeerde jongeren badsteden doen lijken op Lloret Del Mar. Maar we hebben het overleefd!

De volgende tussenstop was Springbrook, het tegengestelde van wat we de voorbije dagen hadden gezien. Namelijk een prachtige groene natuur ongeveer 30km in het binnenland met watervallen en “scenic drives”. Een streling voor het oog!

De volgende dag zijn we over de grens gereden (van Queensland naar New South Wales) richting Byron Bay, waar onze Belgische croc-vriend aan het werk is. Na 2 leuke dagen vol Eddy Wally en Sammy Thange imitaties (binnenpretje) moesten we afscheid nemen van Bruno en onze trip richting Sydney verder zetten.

1 December 2011, de dag dat ik voor het eerst mijn verjaardag in de zomer kon vieren werd uiteindelijk opnieuw een koude en natte dag... Maar niet getreurd, de koala’s in het koalaziekenhuis, de zelfgemaakte tapas, de warme (!) douche en de rustige nacht op de camping “made my day”. En natuurlijk was dit een super verjaardag omdat ik hem kon doorbrengen in Australie met Niels!

Tenslotte nog enkele handige tips:

1.       Niet betalen voor een camping in een Nationaal Park (lees vroeg opstaan en voor de rangers komen wegwezen) heeft zo zijn voordelen. Ten eerste, alweer dollars gespaard en ten tweede, wilde dolfijnen spotten tijdens het ochtendloopje op het strand!

2.       Laat nooit de deuren van je auto te lang open of je wordt wakker naast een grote en enge spin (ja, groter en enger als de spinnen in Belgie). Zie foto op Facebook.

3.       Newcastle is zoals de naam al doet vermoeden, niet “echt” een Australisch stadje. Raar om precies even in Engeland te zijn...

4.       Als het in Sydney in december even warm is als in Belgie klopt er duidelijk iets niet. Met 18 graden is de start van de zomer in Sydney al meer dan 50 jaar niet meer zo koud geweest.

We zijn nu ter hoogte van Sydney, meer bepaald in Manly, om ons klaar te maken voor een nieuw avontuur in Nieuw-Zeeland.

Groetjes en tot snel!

East Coast II

15 november 2011: Onze eerste keer gesurft. In Agnes Water kan je surflessen volgen voor 17 $ per persoon en je bent de hele voormiddag bezig, dus eigenlijk is dit spotgoedkoop. Zowel Niels als ik vonden het super en zelfs nadat we al enkele liters zout water binnen hadden slaagden we erin om een paar keer ons ‘board’ te staan.. In volle overtuiging dat er een groot surftalent in ons verschuild zat, zijn we de volgende dag dus een surfplank gaan huren om nog een beetje zelf te oefenen. De tweede en derde keer surfen bracht ons terug met beide voeten op de grond (letterlijk en figuurlijk).

Onze “Van” brengt ons nog steeds naar waar we willen, hoewel hij niet altijd van de 1e keer (en soms 2e keer) wilt starten. Ook de frigo is al aan een tweede leven begonnen na het vervangen van enkele onderdelen... Desondanks zetten we onze trip naar richting Sydney gewoon door.

Niels zijn verjaardag hebben we in Hervey Bay gevierd. Voor de verandering en natuurlijk voor het comfort (Niels wordt maar 1x 24 jaar) hebben we geslapen op een camping. Verjaardagsavondmaal: steak met pepersaus op de BBQ met gebakken patatjes (ter vervanging van de belgische frietjes) en de nodige alcohol dat heel snel gevoeld werd aangezien het even geleden was (lees: alcohol is hier duur!).

Tenslotte wil Niels ook via deze weg iedereen bedanken voor de verjaardagswensen!

Tot binnenkort...

East Coast I

We zijn 5 dagen geleden aan onze "East Coast-trip" begonnen met bestemming Sydney. Ondertussen zijn we in Townsville beland. We hebben al verschillende mooie plekjes gezien: Babinda Boulders, Mission Beach, Balgal Beach, Townsville. Foto's vind je in onderstaande links zodat jullie kunnen meegenieten!

Groeten Niels en Roxane

FOTO Great Barrier Reef

FOTO Cairns II

FOTO Hartley's Creek

FOTO East Coast I

Cairns part II

Na de Crocodile Trophy werd het tijd om werk te maken van de aankoop van onze Van. Ondanks enkele moeilijkheden om geld op onze australische rekening te zetten, is het door middel van wat hulp uit Belgie (dank u mama Niels) toch gelukt. Ons huisje (auto) is nu zo goed als volledig in orde en klaar om met ons Australie te verkennen. De Van kwam al goed van pas om samen met Sam en Sander croco’s te gaan spotten en hun uiteindelijk aan de luchthaven af te zetten. Het gaat weer even wennen worden om niet meer met 4 te zijn...

Crocodile trophy deel 2

Zoals velen ondertussen al weten zijn Sander en Sam er in geslaagd om de Crocodile Trophy uit te rijden en daar bovenop behaalden ze de  30^ste en 31^ste plaats in het eindklassement.

Door de aanhoudende regen werd stage 4 gewijzigd en konden we ter plaatse blijven in Irvinbank. Het werd een rit met 3 plaatselijke rondes van 28km. ’s Avonds konden we terecht in de (enige) pub van het dorpje waar het hele dorp zich verzamelde (inclusief live-band) om lekker gezellig te doen. De vijfde rit eindigde op een prachtige lokatie aan Mount Mulligan. Dit is ook de plaats waar Niels en ik, tijdens het afbreken van de tenten, onze eerste kangoeroo hebben gespot in the wild.

Dag 6 moesten de renners 189km afzien op hun fiets in een maximum temperatuur van 43 graden celsuis. Ook wij (de staff) moesten lange uren in onze truck doorbrengen, aangezien de wegen geen wegen waren en 50 km/h meer regel was dan uitzondering. De aankomst bevond zich in the middle of nowhere aan een rivier. We zagen dus regelmatig renners een boompje zoeken, gewapend met een witte rol papier. De volgende ochtend werd nogmaals bewezen hoe slecht de organisatie van de crocodile trophy soms verliep toen we met 4 een kampplaats van 200 man moesten afbreken onder de brandende zon. Na 5 uur slavenarbeid konden we eindelijk vertrekken naar de finish van de 7^e rit, namelijk in Laura. Aangezien we pas tegen het avondeten aankwamen vernamen we pas achteraf dat Peppie en Kokkie weer zeer goed hadden gepresteerd. De volgende dag zaten de kilometers van hun lange rit toch nog in de benen...

In Kalpowar (finish 8^e rit) ontmoetten we onze eerste slang in het wild. Toen we gehoord hadden dat er zich een slang in het toilet van de kampplaats bevond, besloten we met 4 belgen eens een kijkje te gaan nemen. De oudste van de bende was niet onmiddellijk onder de indruk en kwam op het briliante idee om de slang te porren. Toen de slang zijn kop uit het toilet stak was dit voor de dappere(?) belg een signaal om de slang nog verder te provoceren. Het gevolg was dat de slang uit het toilet sprong in de richting van de drie mannen die zich in het kleine wc-hokje bevonden. Ik (Roxane), die achter hun stond, heb nog nooit 3 mannen zo hoog horen gillen en het “survival of the fittest” principe weten toe te passen...

 In de negende en zwaarste rit van de crocodile trophy wisten sam en sander weer stand te houden. Vervolgens konden ze in de laatste rit richting cooktown nog eens alles geven en slaagden ze erin om bijna de hele dag bij de kopgroep te volgen. Na een knappe 22^ste en 23^ste plaats konden ze eindelijk van het adembenemende uitzicht van Cooktown genieten.

Crocodile trophy deel 1

Het regende pijpenstelen in de nacht voor de start van de crocodile trophy. Gelukkig lagen we toen  nog in een kingsize bed in ons hotel. Aangezien het bleef regenen,  werd het een natte start van de crocodile trophy. In rit 1 reden de renners van Cairns naar Lake Tinaroo over een afstand van 106 km. Het regende regelmatig zodat de eerste rit onmiddellijk zwaar was. Ook voor de crew was het afzien voor de opbouw van keuken, tentenkamp enzovoort. Aangezien de jeep van de origanisator vast kwam te zitten door de regen, werd de race gedurende 90 minuten stilgelegd.  Door de zware omstandigheden werd de rest van de rit geneutraliseerd en werd voor een veiliger en minder zwaar parcours gekozen. Na een natte nacht duurde het op dag 2 niet lang voor de regen opnieuw  kwam opzettten. Ondertussen was het zwoegen bij de afbraak van de kletsnatte tenten, die vervolgens in het regenwoud moesten worden opgesteld. Nog voor we aankwamen stond het kampeerterrein onder water. De renners moesten regen en wind trotseren, het leken wel Belgische  toestanden. Helemaal uitgeregend eindigden Sam en Sander tesamen bij de eerste 40 renners. ’s Avonds was het nog gezellig onder de Belgen ondanks de rukwinden en regenvlagen. Aangezien de combinatie van het fietsen en het kamperen in deze omstandigheden niet lang meer vol te houden was, werd rit 3 gewijzigd. De renners reden voornamelijk via een snelweg richting Irvinebank. In dit kleine dorpje kunnen we eindelijk binnen slapen en hield het na 2 dagen op met regenen. Sam en Sander staan na rit 3 op de 35 en 36^e plaats in het algemene klassement.  Als vierde rit werd gekozen voor 3 plaatselijke ronden van 28km in Irvinebank.

De rest volgt later of op www.croc.at

First week in Cairns

Onze eerste week in Cairns zit er al bijna op.

We zitten nog altijd in dezelfde hostel en hebben hier nog tot zaterdag geboekt.
Zondag verhuizen we vervolgens naar een hotel dat de organisatie van de Crocodile trophy voor ons heeft geboekt. De Crocodile trophy- deelnemers Sam en Sander (aka Peppie en Kokkie) zijn gisteren aangekomen. Die zijn nog wat aan het bekomen van hun jet-lag, ondanks de initiele stoere praat "Een jet-lag das voor ouw minsjen".

We hebben de voorbije dagen wat voorbereidend werk gedaan: 'van' gezocht (eentje op het oog), Australische bankrekening geopend (dat gaat er hier anders aan toe dan in een dexia-kantoor ;-), wat excursies opgezocht en staan op het punt om een klein laptopje te kopen.
Naast de vele uurtjes luieren en zweten in de zon, hebben we toch al eens onze stapschoenen aangetrokken en op verkenning gegaan. Het voetballen in het park met een stuk of 8 verschillende nationaliteiten, leverden mij voeten op die langs alle kanten open liggen. Dus kwamen Rox haar EHBO-kunsten al onmiddellijk van pas. De zon (max 34 C) doet hier zo hard zijn best dat onze ruggen toch een ietsiepietsie rood zagen. Foto's van het toeristische centrum van Cairns en van de 'Botanic Gardens' volgen vanavond. De volgende dagen willen we nog wat leuks in Cairns bezichtigen en vervolgens staat het avontuur van de Crocodile trophy ons op te wachten!

PICS:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.2353670315492.129553.1062190759&type=1&l=8b4427448c

Aangekomen in Australie!

Aangekomen in Australie.

Na een vlucht van een uurtje naar Londen, bijna 13u naar Singapore, 5uur naar Darwin zijn we enekele uurtjes later eindelijk toegekomen in Cairns. Gelukkig verliep alles vlot bij de beruchte "Boarder-Control", het was een schattige beige labrador die iedereen kwam besnuffelen en daarbij af en toe wegliep om wat te spelen in de luchthaven.

Drie minuten nadat we de controle waren gepasseerd, zaten we al op een busje naar het centrum van Cairns met al onze bagage. De eigenaar van de eerste jeugdherbergm,waar we gingen informeren naar een 2-persoonskamer, was zo vriendelijk om onmiddellijk enkele andere hostels op te bellen aangezien de zijne vol zat. Direct al mogen genieten van de Australisch gastvrijheid! Ons kamertje is dik in orde...

Net lekker gekookt en gaan het nachtleven van Cairns pas morgen ontdekken want we hebben toch nog een tikkeltje last van een de befaamde "jetlag". Op onderstaande foto's zie je hoe we deze hebben proberen te verwerken...life can be tough!

Tussenlanding Singapore

Eindelijk met onze twee voeten op de grond in Singapore na een vlucht van 12 uur!
Roxane moet nog even bekomen, maar we hebben nog 4 uur recup-tijd voor we naar Australie vertrekken..
De ontspanningsmogelijkheden (films, muziek, tv,...) zorgden ervoor dat de lange vlucht nog snel vooruit is gegaan. Met uitzondering van het laatste uurtje waarbij het ontbijt en de zure geur van Rox haar buur (andere buur wel te verstaan!!!!) haar parten begonnen te spelen. Hier regent het pijpenstelen dus gaan eens kijken wat de local shops te bieden hebben.

See you soon!

First message from Belgium

Onze laatste dagjes in België zijn aangebroken!
Momenteel zijn we druk (allez, sommigen al wat meer dan anderen) bezig met de laatste voorbereidingen voor ons avontuur. En ook de zenuwen beginnen nu stilaan al wat te stijgen.
Aangezien we de eerste dagen waarschijnlijk nog wat zullen moeten zoeken, starten we nu onze blog zodat we ons avontuur met jullie kunnen delen. En ook voor ons zal het achteraf een leuke herinnering zijn om alles nog eens te kunnen herbeleven.

Dit eerste berichtje is ook nog een perfecte gelegenheid om jullie te bedanken voor het gezellige afscheidsfeestje en dat (financiële) extraatje dat we down under goed gaan kunnen gebruiken.
We zijn van plan om de foto's via facebook te publiceren, hieronder de laatste foto's op Belgisch grondgebied: Foto's afscheid

5/10 - 19u20 Zaventem -- London
5/10 - London -- Singapore
6/10 - Singapore -- Darwin
7/10 - Darwin -- 9u20 Cairns (local time)

Niels en Roxane